Në një shoqëri ku ritmi i shpejtë dhe produktiviteti maksimal konsiderohen sukses, ideja që “përtacia” mund të jetë tregues inteligjence duket e pazakontë. Megjithatë, studime të ndryshme në fushën e psikologjisë sugjerojnë se kjo lidhje mund të ketë një bazë reale.
Sipas një kërkimi të zhvilluar nga Florida Gulf Coast University, individët me një prirje më të lartë për të menduar dhe analizuar (të ashtuquajtur “need for cognition”) kanë tendencë të jenë më pak aktivë fizikisht gjatë ditës. Ata preferojnë aktivitete që sfidojnë mendjen, si reflektimi, zgjidhja e problemeve apo krijimi i ideve të reja, në vend të angazhimit fizik të vazhdueshëm.
Studiuesit zbuluan se personat që kënaqen nga proceset mendore nuk mërziten lehtë, ndaj nuk ndjejnë nevojën për stimulim të jashtëm përmes aktivitetit fizik. Në të kundërt, ata që kanë më pak prirje për mendim të thellë kërkojnë më shumë lëvizje për të shmangur monotoninë.
Ky fenomen shpjegon pse disa njerëz që duken “të qetë” apo më pak aktivë në pamje të parë, në fakt mund të jenë duke përpunuar ide komplekse apo duke reflektuar në mënyrë të vazhdueshme. Pra, ajo që shpesh etiketohet si dembelizëm, në disa raste mund të jetë thjesht fokus i brendshëm dhe aktivitet intensiv mendor.
Në të njëjtën linjë lidhet edhe koncepti i “mëngjeseve të ngadalta”. Në vend të nisjes së ditës me nxitim, shumë njerëz zgjedhin një fillim më të qetë – me kafe, muzikë apo kohë për veten. Kjo nuk është domosdoshmërisht mungesë disipline, por një mënyrë për të ruajtur qetësinë mendore dhe për të nisur ditën me më shumë vetëdije.
Megjithatë, ekspertët paralajmërojnë se këto gjetje nuk duhet të keqinterpretohen. Një stil jetese i shëndetshëm kërkon balancë mes aktivitetit mendor dhe atij fizik, pasi mungesa e lëvizjes mund të ketë pasoja për shëndetin.
Në një shoqëri ku ritmi i shpejtë dhe produktiviteti maksimal konsiderohen sukses, ideja që “përtacia” mund të jetë tregues inteligjence duket e pazakontë. Megjithatë, studime të ndryshme në fushën e psikologjisë sugjerojnë se kjo lidhje mund të ketë një bazë reale.
Sipas një kërkimi të zhvilluar nga Florida Gulf Coast University, individët me një prirje më të lartë për të menduar dhe analizuar (të ashtuquajtur “need for cognition”) kanë tendencë të jenë më pak aktivë fizikisht gjatë ditës. Ata preferojnë aktivitete që sfidojnë mendjen, si reflektimi, zgjidhja e problemeve apo krijimi i ideve të reja, në vend të angazhimit fizik të vazhdueshëm.
Studiuesit zbuluan se personat që kënaqen nga proceset mendore nuk mërziten lehtë, ndaj nuk ndjejnë nevojën për stimulim të jashtëm përmes aktivitetit fizik. Në të kundërt, ata që kanë më pak prirje për mendim të thellë kërkojnë më shumë lëvizje për të shmangur monotoninë.
Ky fenomen shpjegon pse disa njerëz që duken “të qetë” apo më pak aktivë në pamje të parë, në fakt mund të jenë duke përpunuar ide komplekse apo duke reflektuar në mënyrë të vazhdueshme. Pra, ajo që shpesh etiketohet si dembelizëm, në disa raste mund të jetë thjesht fokus i brendshëm dhe aktivitet intensiv mendor.
Në të njëjtën linjë lidhet edhe koncepti i “mëngjeseve të ngadalta”. Në vend të nisjes së ditës me nxitim, shumë njerëz zgjedhin një fillim më të qetë – me kafe, muzikë apo kohë për veten. Kjo nuk është domosdoshmërisht mungesë disipline, por një mënyrë për të ruajtur qetësinë mendore dhe për të nisur ditën me më shumë vetëdije.
Megjithatë, ekspertët paralajmërojnë se këto gjetje nuk duhet të keqinterpretohen. Një stil jetese i shëndetshëm kërkon balancë mes aktivitetit mendor dhe atij fizik, pasi mungesa e lëvizjes mund të ketë pasoja për shëndetin.