Ekspertët e shëndetit mendor theksojnë se stresi i lehtë nuk është domosdoshmërisht negativ. Ai mund të jetë pjesë e procesit të përshtatjes dhe rritjes, për sa kohë fëmijët kanë mbështetjen e nevojshme për ta përballuar.
Një nga këshillat kryesore për prindërit është të menaxhojnë fillimisht emocionet e tyre. Fëmijët shpesh e perceptojnë ankthin e të rriturve dhe mund ta përvetësojnë atë. Prandaj, prindërit këshillohen të ruajnë qetësinë, të kërkojnë mbështetje kur kanë nevojë dhe të mos i transmetojnë fëmijës frikën e tyre për vitin e ri shkollor.
Një tjetër hap i rëndësishëm është riformulimi i stresit. Në vend që fëmijës t’i thuhet se diçka “nuk duhet të jetë e vështirë”, prindërit mund të pranojnë se përshtatja me një situatë të re është sfiduese, por e përballueshme. Qëllimi nuk është largimi i çdo shqetësimi, por ndërtimi i qëndrueshmërisë dhe besimit te vetja.
Prindërit gjithashtu këshillohen të mos përpiqen të zgjidhin menjëherë çdo problem të fëmijës. Shpesh, fëmijët kanë nevojë fillimisht të dëgjohen dhe të ndihen të kuptuar. Një pyetje e thjeshtë, si “Do që të të dëgjoj apo të të ndihmoj të gjejmë një zgjidhje?”, mund t’i ndihmojë ata të ndihen të respektuar dhe më të sigurt.
Po aq e rëndësishme është që fëmijët të mos e lidhin vlerën e tyre vetëm me notat, suksesin në sport, popullaritetin apo pamjen. Prindërit mund të vlerësojnë përpjekjen, mirësinë, dhembshurinë, besnikërinë ndaj vetes dhe aftësinë për të qenë një mik i mirë. Një ndjenjë e fortë e vlerës personale mund t’i ndihmojë fëmijët të përballojnë më lehtë zhgënjimet, si një notë e ulët apo një konflikt me shokët.
Ekspertët sugjerojnë edhe “bashkërregullimin” emocional mes prindit dhe fëmijës. Kjo nënkupton që të rriturit të jenë të vëmendshëm ndaj ndryshimeve në gjumë, ushqim, humor, nervozizëm, tërheqje sociale, dhimbje stomaku apo dhimbje koke. Rutinat e qëndrueshme për mëngjesin, vaktet dhe gjumin mund të krijojnë ndjenjë sigurie, sidomos te fëmijët më të vegjël.
Prindërit duhet të dëgjojnë pa gjykuar, të normalizojnë nervozizmin apo trishtimin dhe t’i pyesin fëmijët për shpresat dhe frikërat e tyre për vitin e ri shkollor. Në rast se shqetësimi vazhdon ose ndikon ndjeshëm në përditshmërinë e fëmijës, rekomandohet kërkimi i ndihmës nga një psikolog apo këshillues i besuar.
Në fund, qëllimi nuk është t’i mbrojmë fëmijët nga çdo ndryshim, por t’u mësojmë se mund t’i përballojnë vështirësitë duke ruajtur lidhjen me ndjenjat e tyre dhe duke ditur se kanë mbështetjen e familjes.
Burimi;https://www.psychologytoday.com/us/blog/creating-soulful-connections/202608/the-5-rs-for-easing-back-to-school-stress
Foto:Freepik.com