Një gjykatë në Massachusetts shpalli të pavlefshëm procesin gjyqësor ndaj Lindsay Clancy, ish-infermiere në maternitet, e akuzuar për vrasjen e tre fëmijëve të saj në vitin 2023. Vendimi erdhi më 4 shtator, pasi juria nuk arriti të merrte një vendim unanim edhe pas disa ditësh diskutime.
Çështja kryesore që ndau jurinë ishte nëse Clancy duhet të mbajë përgjegjësi penale për veprimet e saj apo nëse, në momentin e ngjarjes, ajo po përjetonte një psikozë të rëndë pas lindjes, gjendje që mund të ndikonte në përgjegjësinë e saj ligjore.
Sipas një analize të publikuar në Psychology Today, raste të tilla tregojnë se provat dhe dëshmitë e ekspertëve nuk mjaftojnë gjithmonë për t’i çuar anëtarët e jurisë në të njëjtin përfundim.
Psikoza është një diagnozë klinike, ndërsa papërgjegjshmëria penale për shkak të gjendjes mendore është një vlerësim ligjor dhe moral. Një person mund të ketë një çrregullim të rëndë psikik, të përjetojë deluzione apo halucinacione, por kjo nuk do të thotë automatikisht se plotëson kriteret ligjore për t’u shpallur i papërgjegjshëm për veprën.
Juria duhet të vlerësojë jo vetëm gjendjen shëndetësore të të pandehurit, por edhe mënyrën se si ajo ka ndikuar në aftësinë e tij për të kuptuar realitetin dhe pasojat e veprimeve të kryera.
Studime të ndryshme sugjerojnë se qëndrimet personale të anëtarëve të jurisë ndaj sëmundjeve mendore, përgjegjësisë dhe fajit ndikojnë në mënyrën se si interpretohen të njëjtat dëshmi. Disa persona mund të besojnë se një njeri që e di fizikisht çfarë po bën duhet të mbajë përgjegjësi, ndërsa të tjerë mund të vlerësojnë se një realitet i shtrembëruar nga psikoza e ul ndjeshëm përgjegjësinë morale.
Rastet e psikozës janë veçanërisht të vështira, sepse juria duhet të përpiqet ta shohë situatën nga këndvështrimi i personit të sëmurë. Një bindje e rreme mund të jetë objektivisht e pavërtetë, por për personin që e përjeton mund të duket plotësisht reale.
Për këtë arsye, edhe sjellje që duken të qëllimshme, si fshehja, largimi apo gënjeshtra, nuk konsiderohen gjithmonë provë e një gjendjeje të qartë mendore. Një person që vepron mbi bazën e një deluzioni mund të arsyetojë në mënyrë logjike, por duke u nisur nga një besim i rremë.
Sipas analizës, mosmarrëveshja në jurinë e rastit Clancy nuk do të thotë domosdoshmërisht se provat ishin të pamjaftueshme. Ajo mund të pasqyrojë mënyrat e ndryshme se si njerëzit e kuptojnë sëmundjen mendore, fajin dhe përgjegjësinë penale.
Burimi:https://www.psychologytoday.com/us/blog/so-sue-me/202609/why-the-same-evidence-splits-an-insanity-defense-jury
Foto; Freepuk.com