Kur vetëbesimi mbulon mungesën e provave: një ish-zyrtar shëndetësie rrëfen takimin me Elizabeth Holmes

Vetëbesimi dhe lidhjet me njerëz të fuqishëm mund të bëjnë që edhe ekspertët të vënë në dyshim njohuritë e tyre. Këtë përvojë rrëfen një ish-drejtues i Departamentit të Shëndetësisë së Nju-Jorkut në një shkrim të publikuar më 4 nëntor në “Psychology Today”, ku rikthehet te një takim me themeluesen e Theranos, Elizabeth Holmes.

Sipas rrëfimit, takimi u zhvillua me videotelefonatë në korrik të vitit 2013. Holmes dhe ekipi i saj pretendonin se kishin zhvilluar një teknologji që mundësonte analiza me sasi të vogla gjaku dhe ulte kostot me 30 për qind.

Ata pohonin gjithashtu se një gamë e gjerë analizash ishte verifikuar, se miratimet rregullatore ishin përfunduar dhe se shërbimi do të ofrohej brenda pak muajsh në farmacitë Walgreens në Nju-Jork.

Megjithatë, kur zyrtarët kërkuan të dhëna shkencore dhe shpjegime për teknologjinë, ekipi i Theranos refuzoi të jepte hollësi, duke u mbështetur te ruajtja e sekreteve tregtare.

Autori tregon se ai dhe drejtuesi i laboratorit kishin dyshime të forta. Pretendimet nuk përputheshin me njohuritë e tyre për analizat laboratorike dhe procedurat e miratimit. Pavarësisht kësaj, siguria me të cilën fliste Holmes dhe mbështetja nga figura me ndikim e bënë të pyeste veten nëse po i shpëtonte diçka.

Zyrtarët ofruan ta vlerësonin pajisjen në laboratorin e tyre përpara përdorimit më të gjerë, por çështja nuk u ndoq më tej nga asnjëra palë. Pas hetimit të publikuar nga “The Wall Street Journal” në tetor 2015, dyshimet e tyre morën tjetër peshë. Sipas autorit, shumica e deklaratave të bëra gjatë takimit nuk ishin të vërteta.

Në shkrim, kjo përvojë lidhet me “efektin halo”: prirjen për t’i dhënë dikujt besueshmëri në një fushë për shkak të reputacionit që ka në një tjetër. Investitorët dhe anëtarët e bordit të Theranos kishin emra të njohur në qeverisje dhe ushtri, por kjo nuk dëshmonte ekspertizë në mjekësinë laboratorike.

Mesazhi kryesor i rrëfimit është se siguria në të folur nuk përbën provë kompetence. Për të vlerësuar pretendimet shëndetësore, autori thekson rëndësinë e ekspertizës përkatëse, të dhënave të verifikueshme dhe mbështetjes nga burime të pavarura.